Afghanistan / Hazara / ambtsbericht.

Gelet op het beleid over risicogroepen bezien in het licht van het ambtsbericht van november 2003 en gezien de geschetste situatie van eiser kan het standpunt van verweerder dat niet aannemelijk is dat eiser te vrezen heeft voor vervolging op grond van zijn Hazara-afkomst bezwaarlijk volgehouden worden. Eiser heeft met meer dan geringe indicaties aangegeven dat hij behoort tot een groep met verhoogd risico en dat het aannemelijk is dat hij problemen heeft gehad en bij terugkeer in Afghanistan problemen heeft te verwachten. Voorts is de rechtbank van oordeel dat verweerder zich niet op goede gronden op het standpunt heeft kunnen stellen dat eiser niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning op grond van artikel 29, eerste lid, aanhef en onder a, Vw 2000. Het advies van de UNHCR om het sociale netwerk van Afghaanse asielzoekers te betrekken in de bepaling van hun vluchtelingenstatus houdt immers direct verband met de bijzondere omstandigheid dat de effectieve macht van de overgangsregering in Afghanistan vooralsnog beperkt is tot Kaboel en omgeving. Op grond hiervan is het noodzakelijk het asielrelaas van Afghaanse vluchtelingen in het algemeen, derhalve ook dat van eiser, in een breder perspectief te plaatsen dan thans geschied is in het bestreden besluit. Beroep gegrond.