Eiseres behoort tot een - op grond van ervaringsgevens gevormde - risicogroep hetgeen redelijke grond vormt om haar medewerking te verlangen aan een onaangekondigd huisbezoek. De wetgever heeft bedoeld dat verweerder zich bij zijn onderzoek naar de rechtmatigheid van verleende bijstanduitkeringen op dergelijke risicoprofielen mag baseren. Het onaangekondigd huisbezoek was voorts noodzakelijk voor het vaststellen van het recht op bijstand en kon niet op een minder ingrjipende wijze worden bereikt. De inbreuk op de persoonlijke levenssfeer is niet onevenredig in verhouding tot het met de controle en verificatie van de verstrekte gegevens nagestreefde doel, te weten de vaststelling of toekenning van het recht op en de hoogte van de bijstand op basis van de juiste gegevens plaatsvindt. Nu eiseres voorts is gewezen op de mogelijke gevolgen van het niet meewerken aan het noodzakelijk geachte huisbezoek voor het recht op uitkering en niet is gebleken van een zeer dringende reden die aan de onmiddellijke uitvoering van een onaangekondigd huisbezoek in de weg staat, is sprake van een schending van de inlichtingen- en medewerkingsplicht en heeft verweerder, nu het recht op bijstand niet kon worden vastgesteld, de uitkering in redelijkheid kunnen beëindigen.