Bij besluit van 12 november 2004 is aan eiser de maatregel van verlaging van zijn uitkering ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB) met 50% over de periode van 15 november 2004 tot en met 14 december 2004 opgelegd. Bij besluit van 29 november 2004 is aan eiser medegedeeld dat het besluit van 12 november 2004 is herzien in die zin dat aan hem een maatregel wordt opgelegd van verlaging van zijn uitkering met 50% als hij zich binnen 12 maanden aanmeldt voor een uitkering ingevolge de WWB. (..)Onder verwijzing naar (...), LJN AR 8922, is de rechtbank van oordeel dat de onderhavige mededeling tot oplegging van een maatregel (...)niet meer behelst dan een aankondiging. Het met de aankondiging beoogde rechtsgevolg kan niet eerder intreden dan op het moment waarop eiser daadwerkelijk binnen één jaar opnieuw in aanmerking komt voor een uitkering ingevolge de WWB. Het beoogde rechtsgevolg van de onderhavige aankondiging tot oplegging van de maatregel is hiermee afhankelijk van een onzekere, in de toekomst gelegen, gebeurtenis. Van een in het schrijven van 11 januari 2005 opgenomen op rechtsgevolg gericht besluit is derhalve op dit punt geen sprake.

Verweerder heeft dan ook ten onrechte het bezwaar van eiser tegen de aankondiging tot oplegging van de maatregel ontvankelijk geacht. Gelet hierop verklaart de rechtbank het beroep gegrond en vernietigt zij het bestreden besluit.

Nu rechtens nog maar één beslissing mogelijk is zal de rechtbank, met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Awb zelf in de zaak voorzien en doen wat verweerder had behoren te doen door het bezwaar van eiser ten aanzien van de aangekondigde maatregel alsnog niet-ontvankelijk te verklaren.