appellante heeft in appel, in aanvulling op de door haar in eerste aanleg gestelde feiten, nog aangevoerd dat geïntimeerde ook na het wijzen van het vonnis in eerste aanleg brieven aan haar heeft geschreven en een keer bij haar aan de deur is geweest en tegen haar heeft staan schreeuwen. Daarnaast stelt zij te zijn geslagen door de stiefdochter van geïntimeerde.

[..] Nu ter zake van het contact, het schreeuwen en het slaan verder geen bewijsmateriaal is geproduceerd, moet worden geconstateerd dat een en ander onvoldoende aannemelijk is geworden, zodat het hof voorshands aan die beschuldigingen voorbij moet gaan. Nu de recentelijk geschreven brieven niet wezenlijk anders van inhoud zijn dan de eerdere brieven welke geïntimeerde aan appellante heeft gezonden, is er niet sprake van zodanig nieuwe feiten dat thans anders zou moeten worden geoordeeld dan de voorzieningenrechter in eerste aanleg heeft gedaan. Daarbij onderstreept het hof nog maar eens dat niets of niemand appellante verplicht de haar gezonden brieven te openen, laat staan te lezen.