Vreemdelingenbewaring / zicht op uitzetting / opnieuw beroep / geen nieuwe omstandigheden

In het kader van de toets of het zicht op uitzetting en verweerders voortvarendheid in het effectueren van die uitzetting het voortduren van de vreemdelingenbewaring van een vreemdeling rechtvaardigt, vormt de rechtbank haar oordeel mede op basis van de informatie die partijen aandragen in het beroepschrift, tijdens het vooronderzoek en tijdens het onderzoek ter zitting. Die informatie is naar dezerzijds oordeel des te meer van belang in het geval een gemachtigde namens een betrokkene wederom beroep instelt nadat zeer kort voordien de rechtbank reeds een oordeel heeft gegeven over de rechtmatigheid van de bewaring.

De gemachtigde van eiseres heeft zich in het inleidend beroepschrift echter beperkt tot de grief dat er geen zicht op uitzetting is en dat verweerder niet voortvarend genoeg handelt om eiseres op korte termijn te kunnen uitzetten. Om hem moverende redenen heeft de gemachtigde het bij dit standaard beroepschrift gelaten en ook niet gereageerd op de door verweerder ingezonden voortgangsrapportage en is deze gemachtigde evenmin ter zitting verschenen.

Nu de gemachtigde van eiseres op geen enkele wijze iets heeft aangevoerd dat niet reeds eerder is aangevoerd en is beoordeeld en de rechtbank evenmin van enige wijziging in de relevante omstandigheden is gebleken, volstaat de rechtbank met een verwijzing naar haar uitspraak van 18 juli 2007 waarin reeds gemotiveerd is overwogen dat zicht op uitzetting van eiseres bestaat en dat verweerder voldoende voortvarend handelt teneinde de uitzetting te kunnen effectueren.

Ook overigens is de rechtbank van oordeel, gelet op de stukken, dat de voortduring van de bewaring niet in strijd is met de Vw 2000 en evenmin bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid ongerechtvaardigd is te achten.

Vorenstaand oordeel brengt met zich dat een grondslag voor toekenning van schadevergoeding ontbreekt.