Verhuurder vordert in conventie onder meer de ontbinding van de tussen partijen bestaande huurovereenkomst en de ontruiming van het gehuurde. Zij legt hieraan ten grondslag dat huurder zich niet als een goed huurder heeft gedragen wegens het veroorzaken van overlast én dat huurder zich heeft misdragen jegens verhuurder.

Huurder voert als verweer dat hij zich altijd als een goed huurder heeft gedragen en betoogt daarbij dat zijn gedragingen zijn uitgelokt door andere huurders en dat verhuurder escalatie had kunnen voorkomen.

In conventie is beoordeeld dat huurder overlast heeft veroorzaakt en zich dus niet als een goed huurder heeft gedragen. Voorts is vastgesteld dat de misdragingen jegens verhuurder een tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst hebben opgeleverd. De eindconclusie in conventie is dan ook dat sprake is van een zodanige ernstige tekortkoming in de verplichtingen van huurder voortvloeiende uit de huurovereenkomst en de wet, dat ontbinding van de huurovereenkomst gerechtvaardigd is. Daarbij is, gelet op het vorenstaande, alsmede op de verplichting van verhuurder om het huurgenot van andere huurders te waarborgen, tevens de ontruiming van het gehuurde toegewezen.

Het betreffende vonnis leent zich voor publicatie, nu in dit vonnis een invulling wordt gegeven aan een rechtsregel van de Hoge Raad, te weten dat een misdraging jegens een derde onder omstandigheden een tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst kan opleveren, die tot ontbinding van de huurovereenkomst kan leiden (HR 25 JUNI 1999, NJ 2000, 33).