Eerste aanleg - meervoudig van Rechtbank 's-Hertogenbosch, 21 december 2012

Spreker:gepubliceerd
Datum uitspraak:21 december 2012
Uitgevende instantie::Rechtbank 's-Hertogenbosch
SAMENVATTING

Verlenging tbs met één jaar. Index-delict: diefstal met bedreging met geweld in vereniging. Geen gemaximeerde tbs. Afwijzing verzoek tot aanhouding voor onderzoek naar een voorwaardelijke beëindiging.

 
GRATIS UITTREKSEL

uitspraak

RECHTBANK 's-HERTOGENBOSCH

Sector Strafrecht

Parketnummer: 01/035034-04

Uitspraakdatum: 21 december 2012

Beslissing verlenging terbeschikkingstelling

Beslissing in de zaak van:

[terbeschikkinggestelde],

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1978,

verblijvende: [kliniek 1].

Het onderzoek van de zaak.

Bij vonnis van de rechtbank van 19 augustus 2004 is betrokkene ter beschikking gesteld. Deze terbeschikkingstelling is voor het laatst, bij beschikking van deze rechtbank van 21 februari 2011, met twee jaar verlengd.

De vordering van de officier van justitie bij deze rechtbank van 2 november 2012 strekt tot verlenging van de termijn van terbeschikkingstelling voor de duur van twee jaar.

Deze vordering is behandeld ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 7 december 2012. Hierbij zijn de officier van justitie, de deskundigen M. Philippi en D. Bos en de terbeschikkinggestelde en zijn raadsman mr. R. Lonterman gehoord.

In het dossier bevinden zich onder andere:

- het advies van drs. P.J.C. Bakx, 1e geneeskundige en drs. K.M. ten Brinck, directeur behandeling/plaatsvervangend hoofd van de inrichting waar betrokkene verblijft, d.d. 8 oktober 2012;

- de omtrent de terbeschikkinggestelde gehouden wettelijke aantekeningen;

- het persoonsdossier van terbeschikkinggestelde.

De beoordeling.

De terbeschikkingstelling is toegepast ter zake van diefstal voorafgegaan en vergezeld van bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen, terwijl de veiligheid van anderen, dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen het opleggen van die maatregel eiste. Het hiervoor genoemde misdrijf betreft een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.

In voornoemd advies van het hoofd van de inrichting is onder meer het navolgende gesteld:

Gedurende de behandeling is steeds duidelijker geworden dat sprake is van een patiënt die door zijn combinatie van verslavings- en persoonlijkheidsproblematiek en cognitieve problemen onmachtig is om om te gaan met de eisen die het dagelijks leven aan hem stelt.

In het verleden heeft dit geleid tot de delicten. Patiënt vluchtte voor zijn gevoelens, moeilijke situaties en problemen in middelengebruik. Patiënts primaire coping is om te vluchten in passiviteit of middelengebruik en situaties te vermijden. Door deze coping raakte hij echter in de problemen. Hij raakte zijn werk kwijt en kreeg schulden door het drugsgebruik. Patiënt kon de problemen niet meer overzien en was niet in staat de hulp die hem geboden werd te accepteren. Patiënt zag geen oplossing meer voor zijn problemen en heeft het TBS-delict gepleegd als oplossing voor het probleem. Behandeling in het kader

van een TBS met voorwaarden kwam niet van de grond omdat patiënt zijn primaire coping bleef inzetten en terugviel in middelengebruik. Ook in het heden zien we dat patiënt zijn eerste reactie bij tegenslag of moeilijke situaties (en een situatie is voor patiënt snel moeilijk vanwege zijn beperkingen) vermijden is. Hij trekt zich terug, vraagt om medicatie, probeert drugs te gebruiken of gaat op een negatieve manier aandacht vragen. Het lukt patiënt niet om situaties actief aan te pakken. Zonder ondersteuning blijft hij in de negativiteit hangen en zakt hij hier steeds verder in weg. Een situatie van uitzichtloosheid, net als tijdens het delict, kan dan ontstaan en zou wanneer patiënt geen ondersteuning wordt geboden, kunnen leiden tot agressiviteit van patiënt jegens anderen of zichzelf. Met voortdurende ondersteuning zien we dat patiënt wel in staat is na kortdurende terugval in negativiteit zaken weer actief op te pakken. De ondersteuning moet echter wel blijvend aanwezig blijven en in gesprek blijven met patiënt. Door behandeling is patiënt nu wel in staat te zien dat hij deze ondersteuning nodig heeft en kan hij deze, soms na enige weerstand, wel accepteren.

Patient is op 14 januari 2011 overgeplaatst naar afdeling [afdeling]; een afdeling met een meer supportief milieu. Patient geeft aan graag behandeld te willen worden. Hij toont inzet bij de aangeboden therapieën en werkt mee aan onderzoek (verslavingsmodule, delictscenariogroep, EMDR en neuropsychologisch onderzoek).

Patiënt is in juli 2012 begonnen met begeleide verloven. Deze verlopen goed. Patiënt weet zich sociaal op te stellen en heeft voldoende praktische vaardigheden om zich te handhaven in het verkeer en in de winkel.

Patiënt is aangemeld bij [kliniek 2] om te kijken of patiënt hier kon resocialiseren. Na een intake heeft [kliniek 2] te kennen gegeven dat patiënt beter aangemeld zou kunnen worden bij een instelling waar de behandeling gericht is het begeleiden van mensen met verstandelijke beperkingen/persoonlijkheidsproblematiek. Deze 'afwijzing' heeft een flinke teleurstelling bij patiënt teweeg gebracht.

Patiënt is opnieuw besproken in het...

Om verder te lezen

PROBEER HET UIT