Uitspraak Nº 16.318259.21 (P). Rechtbank Midden-Nederland, 2023-05-24

• ECLI: ECLI:NL:RBMNE:2023:2420
• Date: 24 May 2023
• Docket Number: 16.318259.21 (P)
• Issuer: Corte Superior de Midden-Holanda (Holanda)

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Strafrecht

Zittingsplaats Lelystad

Parketnummer: 16.318259.21 (P)

Vonnis van de meervoudige kamer van 24 mei 2023

in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren op [1977] te [geboorteplaats] ,

wonende aan [adres] te [woonplaats] ,
gedetineerd in de [verblijfplaats] ,

hierna te noemen: verdachte.

1 ONDERZOEK TER TERECHTZITTING

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen van 25 mei 2022, 17 augustus 2022, 2 november 2022, 7 december 2022, 1 februari 2023, 19 april 2023 en 10 mei 2023.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. T. Tanghe en van hetgeen verdachte en zijn raadsvrouwen mr. L.E. Toet en mr. K.W. van Nieuwkerk, beiden advocaat te Utrecht, naar voren hebben gebracht. Voorts heeft de rechtbank kennisgenomen van hetgeen de volgende personen naar voren hebben gebracht:

• -

  mr. W. van Egmond, advocaat te Amsterdam en mevrouw [A] , casemanager Slachtofferhulp Nederland, namens het slachtoffer en tevens benadeelde partij [slachtoffer 1] ;

• -

  G.M. Jansen, GZ-psycholoog;

• -

  H.T.J. Boerboom, psychiater.

2 TENLASTELEGGING

De tenlastelegging is op de zitting van 7 december 2022 nader omschreven. De nader omschreven tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er op neer dat verdachte:

feit 1

in de periode van 3 januari 2008 tot en met 2 januari 2017 in Almere, ontuchtige handelingen heeft gepleegd met zijn minderjarige dochter [slachtoffer 2] terwijl zij jonger dan 12 jaar oud was, onder andere bestaande uit het seksueel binnendringen van het lichaam;

feit 2

in de periode van 3 januari 2017 tot en met 2 januari 2021 in Almere, ontuchtige handelingen heeft gepleegd met zijn minderjarige dochter [slachtoffer 2] terwijl zij ouder dan 12 jaar was maar jonger dan 16 jaar, onder andere bestaande uit het seksueel binnendringen van het lichaam;

feit 3 primair

in de periode van 3 januari 2021 tot en met 8 februari 2022 in Almere, zijn minderjarige dochter [slachtoffer 2] , door bedreiging met geweld en/of met andere feitelijkheden heeft gedwongen tot het meermalen plegen van ontuchtige handelingen, onder andere bestaande uit het seksueel binnendringen van het lichaam;

feit 3 subsidiair

in de periode van 3 januari 2008 tot en met 8 februari 2022 in Almere, met zijn minderjarige dochter [slachtoffer 2] meermalen ontucht heeft gepleegd;

feit 4

in de periode van 3 januari 2008 tot en met 8 februari 2022 in Almere kinderpornografische afbeeldingen van zijn minderjarige dochter [slachtoffer 2] heeft vervaardigd en in zijn bezit heeft gehad en daarvan een gewoonte heeft gemaakt;

feit 5

in de periode van 3 januari 2008 tot en met 8 februari 2022 in Almere kinderpornografische afbeeldingen van kinderen in zijn bezit heeft gehad en daarvan een gewoonte heeft gemaakt;

feit 6

in de periode van 11 juni 2010 tot en met 10 juni 2015 in Almere, ontuchtige handelingen heeft gepleegd met zijn minderjarige zoon [slachtoffer 1] terwijl hij jonger dan 12 jaar oud was, onder andere bestaande uit het seksueel binnendringen van het lichaam;

feit 7

in de periode van 3 januari 2008 tot en met 8 februari 2022 in Almere, zijn kinderen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] heeft mishandeld.

3 VOORVRAGEN

3.1.

Het standpunt van de verdediging

De geldigheid van de dagvaarding

De verdediging stelt zich ten aanzien van het onder 5 tenlastegelegde op het standpunt dat de dagvaarding nietig dient te worden verklaard omdat niet is voldaan aan de vereisten uit artikel 261 Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv). In de tenlastelegging zijn enkele categorieën beschreven waarbij de verwijzing naar de vindplaats van de beschrijving van de specifieke afbeelding(en) niet is opgenomen. Er is slechts in zijn algemeenheid verwezen naar een proces-verbaal waardoor het onvoldoende duidelijk is op welke afbeeldingen in de tenlastelegging is gedoeld, aldus de raadsvrouw.

De ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie

Ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde stelt de verdediging zich op het standpunt dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk dient te worden verklaard omdat de inspanningsverplichting jegens [slachtoffer 2] op grond van artikel 167a Sv niet is nageleefd.

3.2

Het standpunt van de officier van justitie

De geldigheid van de dagvaarding

De officier van justitie acht de dagvaarding ten aanzien van het onder 5 tenlastegelegde geldig omdat expliciet is verwezen naar de pagina’s 337 tot en met 342 van het strafdossier, waar de seksuele handelingen met minderjarigen zijn beschreven. Daarnaast is niet gebleken dat verdachte niet heeft begrepen waarvan hij wordt verdacht. Verdachte heeft het onder 5 tenlastegelegde immers bekend.

De ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het Openbaar Ministerie ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde ontvankelijk is. De enkele omstandigheid dat [slachtoffer 2] , door het Openbaar Ministerie niet in de gelegenheid is gesteld haar mening over het gepleegde feit kenbaar te maken, is niet voldoende om de gevolgtrekking te rechtvaardigen dat het Openbaar Ministerie niet in redelijkheid tot vervolging van verdachte heeft kunnen overgaan. Er is juist gehandeld in het belang van [slachtoffer 2] .

3.3

Het oordeel van de rechtbank

De geldigheid van de dagvaarding

De rechtbank stelt vast dat in de dagvaarding onder feit 5 een totale hoeveelheid afbeeldingen is vermeld en in algemene bewoordingen feitelijk is omschreven waaruit de waargenomen handelingen op de afbeeldingen en films bestonden, opgedeeld in categorieën. Er is daarbij expliciet verwezen naar de pagina’s 337 tot en met 342 van het strafdossier alsmede naar de collectiescan, bijlage IIa, welke verwijzingen leiden naar een proces-verbaal beschrijving kinderpornografisch materiaal en bijhorende collectiescan van de aangetroffen foto’s en films, alsmede naar een bijlage IVa (toonmap). In het voornoemde proces-verbaal zijn de namen van de gegevensdragers opgenomen die in het dossier terug te vinden zijn. Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat voldoende duidelijk is geworden om welke handelingen het op welke foto’s en video’s gaat, zodat in voldoende mate feitelijk en concreet omschreven is hetgeen aan verdachte onder 5 is ten laste gelegd. Voorts zijn er geen aanknopingspunten voor de veronderstelling dat verdachte niet heeft begrepen wat hem wordt verweten. Verdachte heeft ter zitting van 10 mei 2023 in zijn algemeenheid en zonder enig voorbehoud bekend dat de in beslag genomen kinderporno van hem is. De rechtbank is derhalve van oordeel dat het onder 5 tenlastegelegde voldoet aan de vereisten uit artikel 261 Sv, zodat de dagvaarding geldig is. De rechtbank verwerpt het verweer.

De ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie

Onder feit 2 is tenlastegelegd dat verdachte zijn dochter [slachtoffer 2] - kort gezegd - seksueel heeft misbruikt in de periode dat zij tussen de 12 en 16 jaar oud was. Dit is strafbaar gesteld in artikel 245 Sr. In artikel 167a Sv is bepaald dat het openbaar ministerie een minderjarig slachtoffer van een feit dat in artikel 245 Sr strafbaar is gesteld, zo mogelijk in de gelegenheid moet stellen zijn of haar mening over het gepleegde feit kenbaar te maken.

Uit het dossier blijkt niet dat het Openbaar Ministerie zelf, of via de politie expliciet dit artikel heeft toegepast. Wel is in het proces-verbaal van de politie (MDRBD21030-135, pagina 557) te lezen dat de moeder van [slachtoffer 2] , die het misbruik zonder nader bewijs niet wilde geloven, in het bijzijn van [slachtoffer 2] behoedzaam wordt geconfronteerd met expliciet bewijsmateriaal. In dit proces-verbaal is ook te lezen dat [slachtoffer 2] , waarvan vast staat dat zij verstandelijk beperkt is, haar moeder wil troosten, dat zij zegt dat zij er niet goed over kan verklaren en dat zij hoopt dat haar vader snel weer thuis komt.

Van belang is in dit kader ook dat verdachte tijdens het vooronderzoek heeft bekend dat hij [slachtoffer 2] seksueel heeft misbruikt vanaf haar 3e tot haar 16e jaar. Voor het misbruik dat plaatsvond tot haar 12e jaar geldt het hoorrecht van artikel 167a Sv niet.

Tegen de achtergrond van de totale periode van het toegegeven misbruik, de verstandelijke beperking van [slachtoffer 2] en de wijze waarop zij zowel haar vader als moeder wil beschermen, kan redelijkerwijs niet worden geoordeeld dat sprake is geweest van een verzuim richting [slachtoffer 2] omdat zij ten aanzien van één specifieke periode van het hele misbruik, niet uitdrukkelijk is gehoord.

Maar zelfs als meer naar de letter van de wet wordt gekeken en dit strikt genomen toch als verzuim zou worden aangemerkt, kan dit niet leiden tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie. [slachtoffer 2] laat via de raadsvrouw van verdachte weten dat zij gehoord had willen worden en dat zij geen vervolging van haar vader wenst. Volgens vaste jurisprudentie komt het erop aan of de minderjarige door dat verzuim zo ernstig in zijn belang is geschaad dat dat, afgewogen tegen andere met de vervolging gemoeide belangen, dient te leiden tot het oordeel dat vervolging achterwege had moeten blijven. Het standpunt van het slachtoffer is voor het Openbaar Ministerie één van de belangen voor het nemen van de vervolgingsbeslissing, maar het is niet de enige omstandigheid waar rekening mee kan worden gehouden. Het Openbaar Ministerie kan tevens zwaar gewicht toekennen aan het algemeen en maatschappelijk belang.

In het onderhavige geval is daarbij relevant dat het gaat om het langdurig plegen van misbruik door een vader bij zijn...