Uitspraak Nº 20-002212-23. Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 2025-06-05

• ECLI: ECLI:NL:GHSHE:2025:1550
• Docket Number: 20-002212-23
• Date: 05 June 2025
• Issuer: Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Nederland)

Parketnummer : 20-002212-23

Uitspraak : 5 juni 2025

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof 's-Hertogenbosch

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Breda, van 26 juli 2023, parketnummer 02-155660-21 en de van dat vonnis deel uitmakende beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging van een eerder opgelegde voorwaardelijke straf onder parketnummer 02-041354-20, in de strafzaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1956,

thans verblijvende in [naam PI] .

Hoger beroep

Bij vonnis waarvan beroep heeft de rechtbank de verdachte ter zake van moord veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 jaren, met aftrek van voorarrest. De rechtbank heeft de vordering tot tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde taakstraf afgewezen.

De rechtbank heeft de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] toegewezen tot een bedrag van € 15.125,39, waarvan € 125,39 aan materiële schade en € 15.000,00 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente met ingang van 1 augustus 2021 ter zake van de materiële schade en 13 juni 2021 ter zake van de immateriële schade, Tevens heeft de rechtbank ten aanzien van het toegewezen bedrag de schadevergoedings-maatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht (Sr) opgelegd en de verdachte veroordeeld in de kosten van de benadeelde partij. De benadeelde partij is door de rechtbank in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk verklaard en de rechtbank heeft daarbij bepaald dat de benadeelde partij in zoverre de vordering bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Van de zijde van de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Ontvankelijkheid van het hoger beroep

Bij vonnis waarvan beroep is de verdachte partieel vrijgesproken van het tenlastegelegde, voor zover het betreft dat hij ‘met (kracht)in/op/tegen het gezicht en/of op/tegen het hoofd van die [slachtoffer] (heeft) geslagen en/of gestompt, ten gevolge waarvan [slachtoffer] op 15 juni 2021 is overleden’. Naar het oordeel van het hof betreft dit onderdeel van de tenlastelegging een beschermde vrijspraak. Het hoger beroep van de verdachte is onbeperkt ingesteld en richt zich aldus mede tegen voornoemde partiële vrijspraak. Gelet op het bepaalde in artikel 404, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering (Sv) staat voor een verdachte geen hoger beroep open tegen een vrijspraak. Het hof zal de verdachte derhalve niet-ontvankelijk verklaren in het hoger beroep voor zover dit hiertegen is gericht.

Al hetgeen hierna wordt overwogen en beslist heeft uitsluitend betrekking op dat gedeelte van het beroepen vonnis dat aan het oordeel van het hof is onderworpen.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen, met aanvulling van het bewijs, doch met uitzondering van de opgelegde gevangenisstraf en, in zoverre opnieuw rechtdoende, de verdachte ter zake van de bewezenverklaarde moord een gevangenisstraf zal opleggen van 17 jaren, met aftrek van voorarrest.

Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij heeft de advocaat-generaal zich op het standpunt gesteld dat de verhoging van de vordering voor wat betreft affectieschade niet is toegestaan en dat de vordering voor het overige overeenkomstig de beslissing van de rechtbank kan worden toegewezen.

De raadsman heeft op de gronden zoals neergelegd in zijn ter terechtzitting overgelegde

pleitnota primair integrale vrijspraak en subsidiair vrijspraak van de primair tenlastegelegde moord bepleit. Voorts heeft de raadsman het hof verzocht bij de strafoplegging rekening te houden met de, volgens de verdediging, sterk verminderde toerekeningsvatbaarheid van de verdachte. Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij heeft de raadsman zich gerefereerd aan het oordeel van het hof.

Vonnis waarvan beroep

Het hof verenigt zich, voor zover onderworpen aan het oordeel van het hof, met het beroepen vonnis en met de gronden waarop dit berust, behalve voor wat betreft de beslissing op de vordering van de benadeelde partij. Bijgevolg komen de daarmee samenhangende overwegingen te vervallen en zullen deze in het geheel worden vervangen, op de wijze zoals hierna is vermeld.

Voorts zal het hof, al dan niet naar aanleiding van verhandelde ter terechtzitting in hoger beroep, de overwegingen met betrekking tot de bewijsvoering, de strafbaarheid van de verdachte en de strafoplegging als volgt aanvullen c.q. verbeteren.

a. verbetering van de bewijsvoering

Onder het kopje ‘Besluit om te doden en tijd om te beraden’ wordt de laatste alinea (p. 5 van het vonnis waarvan beroep) vervangen door:

Evenals de rechtbank ziet het hof dat er contra-indicaties zijn voor het bewezen verklaren van de voorbedachte raad. Er is weliswaar sprake van een relatief korte tijdspanne tussen het besluit en de uitvoering daarvan, maar gelet op hetgeen hiervoor is overwogen is het hof met de rechtbank van oordeel dat dit niet in de weg staat aan het aannemen van voorbedachte raad. Er was immers gelegenheid tot beraad toen getuige [getuige 1] de verdachte bij de voordeur aansprak vóór de uitvoering van zijn besluit en toen getuige [getuige 2] de verdachte gedurende de uitvoering van zijn besluit meerdere malen aanriep om te stoppen met zijn handelingen.

aanvulling van de bewijsoverwegingen

De raadsman heeft zich, op de gronden zoals vermeld in zijn pleitnota, ter terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat het door [getuige 2] opgemaakte proces-verbaal van bevindingen niet als betrouwbaar bewijs gebezigd kan worden voor de tenlastegelegde voorbedachte raad en dat de verdachte mede daarom vrijgesproken dient te worden van de tenlastegelegde moord op zijn echtgenote.

Het hof overweegt als volgt.

Er is geen wettelijk voorschrift dat verbiedt dat een politieagent die buiten zijn diensturen waarnemingen doet van een strafbaar feit deze waarnemingen vastlegt in een op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal van bevindingen en dat een dergelijk proces-verbaal als zodanig gebezigd wordt voor de bewijsconstructie. Het hof ziet ook geen reden om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de door [getuige 2] in het proces-verbaal op pagina 24 van het politiedossier opgenomen verklaring. Dat [getuige 2] in enige familiebetrekking stond tot het slachtoffer, dat blijkens [getuige 2] verklaring bij de raadsheer-commissaris [beschrijving familiebetrekking] , vormt zo’n reden niet.

Het hof verwerpt in zoverre het verweer van de raadsman.

In hetgeen de raadsman overigens heeft aangevoerd met betrekking tot het opzet van de verdachte en de voorbedachte raad ziet het hof geen reden om tot een ander oordeel dan de rechtbank te komen. In zoverre behoeft het verweer naar het oordeel van het hof geen nadere bespreking c.q. vindt dit zijn weerlegging in de overwegingen van de rechtbank en de door haar gebezigde bewijsmiddelen.

Verbetering en aanvulling van de overweging met betrekking tot de strafbaarheid van de verdachte

In de onderhavige zaak is een aantal rapportages uitgebracht met betrekking tot de persoon van de verdachte, te weten:

- een rapport d.d. 12 maart 2022, opgesteld door H.L.C. Morre, psychiater, in samenwerking met R. Bansradj, psychiater in opleiding,

- een rapport d.d. 23 november 2021 van J.C.L.M. Duijkers, klinisch psycholoog en R. van Helvoirt, Gz-psycholoog,

en, naar aanleiding van de “Rapportage aanvullend psychiatrisch-farmacologisch onderzoek” uitgebracht door prof. dr. R.J. Verkes, psychiater en...