Uitspraak Nº 21/02116. Hoge Raad, 2026-05-29

• ECLI: ECLI:NL:HR:2026:814
• Date: 29 May 2026
• Docket Number: 21/02116

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

CIVIELE KAMER

Nummer 21/02116

Datum 29 mei 2026

ARREST

In de zaak van

1. ATHENIAN BREWERY S.A.,

gevestigd te Aigaleo-Athene, Attica, Griekenland,

hierna: AB,

2. HEINEKEN N.V.,
gevestigd te Amsterdam,

hierna: Heineken,

EISERESSEN tot cassatie, verweersters in het (deels voorwaardelijke) incidentele cassatieberoep

hierna gezamenlijk: Heineken c.s.,

advocaat: W.H. van Hemel,

tegen

MACEDONIAN THRACE BREWERY S.A.,

gevestigd te Komotini, Griekenland,

VERWEERSTER in cassatie, eiseres in het (deels voorwaardelijke) incidentele cassatieberoep,

hierna: MTB,

advocaat: P.A. Fruytier.

1 Procesverloop

1.1

Voor het verloop van het geding tot dusver verwijst de Hoge Raad naar:

a. zijn tussenarrest van 23 juni 2023 (ECLI:NL:HR:2023:965; hierna: het tussenarrest);

b. het arrest in de zaak C-393/23 van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: HvJEU) van 13 februari 2025 (ECLI:EU:C:2025:85).

Naar aanleiding van het arrest van het HvJEU hebben partijen hun standpunten nader toegelicht.

De nadere conclusie na prejudiciële verwijzing van de Advocaat-Generaal B.J. Drijber strekt tot verwerping van zowel het principale cassatieberoep als het incidentele cassatieberoep.

De advocaat van Heineken c.s. heeft schriftelijk op die conclusie gereageerd.

1.2

Bij verweerschrift tevens (deels voorwaardelijk) incidenteel cassatieberoep heeft MTB twee legal opinions overgelegd ter onderbouwing van onderdeel 1.2 van haar incidentele beroep. MTB heeft deze stukken ook in hoger beroep overgelegd en het hof heeft deze stukken buiten beschouwing gelaten (rov. 3.1.2 van het bestreden arrest, in cassatie tevergeefs bestreden door onderdeel 3 in het incidentele beroep, zie hierna in 5.2). Deze stukken behoren dus niet tot de stukken van het geding als bedoeld in art. 419 lid 2 Rv. De Hoge Raad heeft daarom geen acht geslagen op deze stukken.

2 Uitgangspunten en feiten

De Hoge Raad verwijst voor de uitgangspunten en feiten, voor de vordering van MTB en voor de beslissingen van de rechtbank en het hof naar rov. 2.3 tot en met 2.6 van het tussenarrest.

3. De prejudiciële vragen van de Hoge Raad en de beantwoording daarvan door het HvJEU

3.1

Naar aanleiding van de onderdelen 1.1 en 1.2 van het middel in het principale beroep van Heineken c.s. heeft de Hoge Raad in het tussenarrest, onder aanhouding van iedere verdere beslissing, de volgende prejudiciële vragen aan het HvJEU gesteld over de uitleg van art. 8, punt 1, Verordening Brussel I-bis1:

“1. Moet in een geval als aan de orde in dit geding, de rechter van de woonplaats van de moedervennootschap, bij de beoordeling van zijn bevoegdheid op de voet van art. 8, punt 1, Verordening Brussel I-bis ten aanzien van de in een andere lidstaat gevestigde dochtervennootschap, in het kader van het vereiste van de nauwe band als in die bepaling bedoeld, uitgaan van het voor het materiële mededingingsrecht aanvaarde vermoeden van beslissende invloed van de moedervennootschap ten aanzien van de economische activiteit van de dochtervennootschap die onderwerp is van het geding?

2. Indien de eerste vraag bevestigend wordt beantwoord, hoe moet in dit verband dan invulling worden gegeven aan de maatstaf geformuleerd in de arresten Kolassa en Universal Music? Is in dat geval, bij betwisting van beslissende invloed van de moedervennootschap ten aanzien van de economische activiteit van de dochtervennootschap, voor het aannemen van bevoegdheid op de voet van art. 8, punt 1, Verordening Brussel I-bis ten aanzien van de betrokken dochtervennootschap voldoende dat niet op voorhand uitgesloten kan worden geacht dat van die beslissende invloed sprake is geweest?”

3.2

Het HvJEU heeft deze vragen als volgt beantwoord:

“Artikel 8, punt 1, van verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken moet aldus worden uitgelegd dat het zich er niet tegen verzet dat in geval van vorderingen die ertoe strekken dat een moedermaatschappij en haar dochteronderneming hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van de...