Uitspraak Nº NL24.34334. Rechtbank Den Haag, 2024-11-26

• ECLI: ECLI:NL:RBDHA:2024:19556
• Docket Number: NL24.34334
• Date: 26 November 2024
• Issuer: Corte Superior de Den Haag (Holanda)

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL24.34334

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam 1] , V-nummer: [nummer] , eiser,

(gemachtigde: mr. V.L. van Wieringen),

en

de Minister van Asiel en Migratie 1, de minister,

(gemachtigde: mr. R.R. de Groot).

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van de reguliere aanvraag van eiser.

1.1.

De minister heeft de aanvraag met het besluit van 5 april 2023 (het primaire besluit) afgewezen. Met het bestreden besluit van 6 augustus 2024 op het bezwaar van eiser is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

2. De rechtbank heeft het beroep op 30 oktober 2024 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister.

Totstandkoming van het bestreden besluit

3. Eiser is geboren op [geboortedatum] en heeft de Gambiaanse nationaliteit.

4. Op 10 juni 2014 is eiser gehuwd met mevrouw [naam 2] . Op 9 december 2017 is aan eiser een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd verleend onder de beperking “verblijf als familie- of gezinslid bij [naam 2]”. Op 5 december 2020 heeft referente bij de minister gemeld dat haar relatie met eiser is beëindigd en dat de echtscheiding is aangevraagd. Bij besluit van 5 november 2021 heeft de minister de aan eiser verleende verblijfsvergunning ingetrokken met ingang van 14 november 2020, omdat hij niet meer voldoet aan de voorwaarden van de verleende verblijfsvergunning. Het daartegen gemaakte bezwaar is bij besluit van 30 maart 2022 door de minister ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 19 januari 20232 heeft deze rechtbank en zittingsplaats het daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard wegens schending van de hoorplicht. Vervolgens heeft op 2 maart 2023 een hoorzitting plaatsgevonden en heeft de minister bij besluit van 3 maart 2023 het bezwaar gegrond verklaard in de zin dat de vergunning wordt ingetrokken per 18 november 2021 en voor het overige ongegrond. Het daartegen ingediende beroep is door deze rechtbank en zittingsplaats bij uitspraak van 31 oktober 20233 ongegrond verklaard. Het namens eiser ingestelde hoger beroep is door de Afdeling4 bij uitspraak van 12 augustus 20245 ongegrond verklaard. Daarmee staat het hiervoor genoemd besluit van 3 maart 2023 in rechte vast.

5. Vervolgens heeft eiser op 10 november 2022 de in deze procedure aan de orde zijnde aanvraag voor bepaalde tijd onder de beperking “niet-tijdelijke humanitaire gronden” ingediend. Bij het primaire besluit van 5 april 2023 heeft de minister deze aanvraag afgewezen en daartoe overwogen dat eiser niet voldoet aan de voorwaarde als genoemd in artikel 3.51, eerste lid, aanhef en onder a, van het Vb6 2000. Het daartegen gemaakte bezwaar is bij bestreden besluit van 6 augustus 2024 kennelijk ongegrond verklaard.

5.1.

Eiser kan zich niet vinden in het bestreden besluit en heeft daartoe het volgende aangevoerd. Eiser meent dat aan hem voortgezet verblijf in Nederland kan worden toegestaan op grond van humanitaire overwegingen, een evenredigheidstoets, de inherente afwijkingsbevoegdheid, de afweging van betrokken belangen en/of artikel 8 van het EVRM7 en dat het inreisverbod moet worden opgeheven. De weigering van de minister om verder...